Jak dominikanie z Sejn obdarowali Wilno

W XVII wieku sejneńscy dominikanie otrzymali od starosty puńskiego Wincentego Gosiewskiego niezwykłą ikonę. Do dziś można ją oglądać w kościele... na wileńskich Łukiszkach.

Wizerunek Matki Boskiej Łukiskiej powstał w XV lub XVI wieku. Złupił ją podczas wojen moskiewskich generał artylerii Wielkiego Księstwa Litewskiego, Maciej Korwin Gosiewski herbu Ślepowron. Był on starostą puńskim, właścicielem dworu nad jeziorem Dumblis (dziś rejon Lazdijai) i tam właśnie ikona spoczęła w rodowym skarbcu.

Po śmierci ojca, przy rozdysponowywaniu skarbów, jego syn i spadkobierca tytułów, Wincenty Korwin postanowił przekazać wojenny łup dominikanom sejneńskim. Ci dar przyjęli, bo jak wspomina ks. Wincenty Kłapkowski w pracy "Konwent dominikanów w Sejnach", gromadzili wartościowe pod względem artystycznym obrazy religijne i... dostarczali ich również innym klasztorom.

Tym sposobem ikona Matki Boskiej w 1684 roku trafiła do dominikanów w Wilnie, do ich kościoła pod wezwaniem św. Filipa i Jakuba. Obraz już w 1688 roku został uznany przez biskupa wileńskiego Konstantego Kazimierza Brzostowskiego za cudowny.

A kiedy w ostatnich latach zabrano się za jego gruntowną konserwację, okazało się, że na przełomie XVIII i XIX wieku ktoś postanowił uatrakcyjnić święty wizerunek. "Spulchnił" policzki Maryi i Jezusa, powiększył im oczy, czyniąc ich bardziej trójwymiarowymi i odświeżając przy tym całość malowidła.

Specjaliści zdjęli późniejszą warstwę i odsłonili tę właściwą, bardziej cenną - smoleński typ Hodegetrii, czyli Matki Boskiej z Synem na ręce. Tę, którą oglądał generał Gosiewski, gdy zdecydował się umieścić ruską ikonę w swoich jukach, ruszając do domu po trudach bojów z Moskalami.

Fot. Bernardinai.lt/Ikona po zabiegach konserwatorskich.